Wat ik zo bijzonder vind aan zijn verhaal: hij maakt nu andere keuzes dan voor zijn ziekte. Niet omdat hij anders is geworden, maar omdat de aangeleerde angsten en beelden zijn weggevallen.
Dat zet me aan het denken.
Wat deed jij als vrij kind?
Ikzelf genoot ervan om als klein meisje vol in de belangstelling te staan. Spreken, presenteren, iedereen aankijken — het was puur plezier. Pas later kwamen de stemmen die zeiden: "Spreken voor een groep is spannend, dat moet je oefenen."
En toen werd het spannend.
Misschien herken je dit. Je deed als kind iets met overgave — danste in de tuin, vertelde verhalen, bouwde dingen, zong, tekende. Dingen waar je je nu bijna niet meer toe kunt zetten. Of die je je niet meer durft toe te eigenen.
Een vraag die alles kan veranderen
Wat doe jij bevrijd van je angsten en beelden?
Wat deed jij als vrij kind wat je je nu bijna niet meer kan voorstellen? Welke dingen vond je vroeger heel gewoon, die nu plotseling "te groot" of "te ambitieus" voelen?
Het antwoord op deze vraag raakt je oorspronkelijkheid. Het geeft je zicht op werk dat werkelijk bij je past. En je kunt er wel eens een heel gelukkig mens van worden.
Want werk in lijn met je oorspronkelijkheid geeft je een gevoel van zin. Geeft je leven zin.
Vastgelopen in je werk?
Dit soort vragen zijn de basis van loopbaancoaching. Niet "wat is een logische volgende stap?", maar "wat zou je willen als je niet meer bang was?".
Als die vraag je iets doet — plan dan een gratis kennismaking. We onderzoeken samen wat er onder de oppervlakte speelt.