Waarom "wat dan?" te vroeg komt
Als je werk niet meer klopt, wil je het liefst meteen een antwoord: welke baan, welke richting, welke stap. Dus ga je zoeken. Vacatures, tests, lijstjes. En je raakt verder van jezelf, want elke optie roept een nieuwe twijfel op.
Dat komt doordat "wat wil ik?" twee vragen tegelijk is. De eerste gaat over de inhoud: welk werk. De tweede gaat over jou: wat heb je nodig om te gloeien, waar lek je energie, wat laat je liggen omdat je denkt dat het niet mag? Zolang die tweede vraag open staat, blijft elk antwoord op de eerste wankel.
Drie vragen die ik in het eerste gesprek stel
1. Wanneer was het wél goed?
Niet in het algemeen, maar concreet. Een dag, een project, een gesprek waarna je naar huis fietste en dacht: hier ben ik voor. Daar zit informatie in die geen test je geeft.
2. Wat kost je werk je nu precies?
Is het de inhoud, de mensen, het tempo, de plek, of het gevoel dat je niet meer jezelf bent? Mensen die "ander werk" willen, willen soms vooral hun eigen stem terug. Dat is een andere opgave dan solliciteren.
3. Wat zou je doen als je niet bang was?
Niet realistisch, niet verstandig; gewoon eerlijk. Het antwoord hoeft niet je plan te worden. Het laat zien welke kant je neus op staat.
Wat loopbaancoaching hier doet
We beginnen niet bij de arbeidsmarkt, maar bij jou. In een paar gesprekken brengen we in kaart wat je nodig hebt, wat je kunt en wat je wilt, en pas daarna kijken we naar werk dat daarbij past. Soms blijkt dat je huidige baan dat is, met een andere invulling. Vaker wordt het iets wat je nu nog niet ziet.
Ik beloof je geen nieuwe baan. Wel helderheid over wat voor jou klopt, en concrete stappen die je zelf kunt zetten.
Nog niet toe aan een gesprek?
Doe dan eerst de check van 2 minuten. Acht vragen, niets wordt opgeslagen, en je krijgt een eerlijk beeld van waar je staat. En als je wél wilt praten: een gratis kennismaking van 45 minuten is precies daarvoor bedoeld. Je hoeft nog niet te weten wat je wilt. Dat is mijn vak.